Sunday, August 14, 2016

An Act of Integrity

This has been our favorite place for dgroup meetings. It's just a perfect place reserved by God for Bible study and fellowship. My pretty ladies can attest to that...! So as my christian friends...

Just want to share a short story of an act of integrity by their staffs last night.

As usual, together with my friends i went there for my favorite caramel frappe. That was around 5:30pm. We had to head back to CCF Eastwood for a short meeting, and decided to have dinner after in Mazza. When I was about to pay, that was past 8pm, only then when i found out that my coin purse was missing. I left my wallet at home so in my purse were all the money i have. Not to mention how much, and i don't think that matters, too.

I prayed then i grabbed my phone and i was about to message my family of what happened (we have fb chatroom) so they can either pick me up or have me picked up via grabcar/uber. Then I saw a message request in messenger. 

 

And so i told Van about it - ammm Van is one of my spiritual mentors, and my friend too. Van's initial reaction was, "Pray tayo." And so she led the prayer while we were waiting for Estela's message.

To cut the story short, Estela asked me to go to their store and get my purse. Good thing i have there my ATM card where she got my full name. She said that his barista, Jayvee was the one who got it. She introduced herself to me as Ms. Marie.

I praise God for people like them, who work with integrity. That character can never be paid back by money. Regardless how much i had in it, the act of really searching for me on Facebook just to return my purse which was lost due to my negligence... That made me wonder what kind of family they have, how do they live their lives, i want to know them more.

And i will....

Monday, July 18, 2016

How I Make Worklife Easier

TGIF – Thank God it’s Friday! This is if you’re rest days fall on a weekend, haha! Mine does. But I praise God more for Mondays, PGIF yeah! I am always excited to go to work. Yes sometimes it’s stressful, there are times that I wanted my shift to just end, but still I praise God I have job.

By the way, I work as a supervisor in one of the call center companies in Eastwood, Quezon City. And as we all know, this type of job in this industry is really, really exhausting for most. But there are lot of things though that make me enjoy and lessen worklife stress and hassle.

Before leaving home, I see to it that my relationship with my family is okay – I don’t want to go to work with burden in my heart. So if there are misunderstandings, I see to it that they will be fixed before I step out of my house. That way, I can focus with my job rather than spending my time thinking of how my family feels while I am away.

Time spent with my friends, yes, time well spent. I love going out with my real friends for as long as it won’t affect my solitude moment with God and quality time with my family. Work-life balance, it is very important.

Exercise is also important, but I cannot attest to that because I don’t do it. I will, moving forward, haha!

Atleast 4-hour sleep sustain me all throughout my shift. I really am not into spending too much time in bed, I want to be productive and spend quality time with my loved ones rather than snoring. It makes me more energetic.

And speaking of rest, I don’t just rest like physically. Resting in God’s peace and His goodness and promises secure me. Reading the Bible, doing daily devotion, those I love doing. It gives me unexplainable peace that would allow me to focus at work and forget about stress, instead, love what I’m doing. My work is one of my ways to worship Jesus. I love my job, this is what God entrusted me and so I’m taking good care of it. And the people under me, I love them with the love of the Lord.

There are times that I feel disappointed with my output – with my reports, with the way I reacted to my agents’ complaints, with how I did during the meeting, but whenever that happens, my initial respond is to pray. God is the God of all comfort. He is my Boss.

Our physical body may give up, and when I’m feeling like I’m getting sick, I know it’s God’s way of telling me that I need rest. And so I praise God for Fern-C. It really helps me to have an easier worklife, too! Na ah, am not referring to work-life balance. But FERN-C truly helps in making the stress and hassle of going to work and coping with work deadlines easier and more bearable. And so, PGiF! Praise God in FERN-C! I thank God for the hands of people who experimented to come up with this vitamin.

Indeed, Worklife ay Easy with FERN-C! Subok Na! And if you would like to know more, their amazing website says it all.

So what are you waiting for? It’s now available in leading drugstores, convenience stores and groceries nationwide. Follow FERN-C in Facebook, Twitter and Instagram.

Indeed I AM FREE

With my years of serving Jesus, this is the 3rd time that I attended a True Life retreat in CCF. God never failed to amaze me…

I remember it was November 2013 when I publicly declared my faith in God in AUX True Life retreat. It felt great. By that time, I have already quit drinking and smoking, which I tried several times with my own strength but I failed. When my DGroup started to pray about it, in an instant, the addiction that I was enslaved with for more than 5 years disappeared by God’s grace. No withdrawal syndrome, I didn’t get sick, no negative effect on me. God is indeed good.

So again, yeah almost 3 years ago when I got baptized. It was Pep Santos, the head of Morning Light – BPO Ministry in CCF Eastwood, who baptized me. I remember one of the three questions was if I have ALREADY accepted Jesus as my personal Lord and Savior. He didn’t ask if I would like to, and so I said YES because in my heart, I knew I did.

Couple of days before that, we had a DGroup meeting. My DGroup leader is Saraah Santos, Pep’s wife. She asked if I would be baptized and I said, I hadn’t decided yet. She then explained to me what baptism is. That it is a command, that it’s not as if I am joining a religion, that it is a public declaration of my faith in God, that it is only if I am sure that I am saved already, that it will NOT give me eternal life. We had a bit long discussion on baptism that night, I remember, at Café Bene in Eastwood, 2nd floor UNDER THE TREE. Haha, I’m sure my previous DGroup can relate to that…

After my first AUX True Life retreat, I became active in ministries – in Morning Light and I even joined the Music Team in CCF Eastwood. I also served in different outreach programs in CCF Main led by Sherryl Aguado. My life was almost perfect.

But there’s this one thing I couldn’t give up yet. I was still in a live-in relationship. There came Encounter 2 retreat, August 2014. It was headed by our DGroup Network Pastor, Jonathan Fenix. I remember my favorite topic was Spiritual Breakthrough and our speaker was Pastor Nathan Leigh. I was expectant that after that retreat, I would experience a breakthrough. But my heart strongly believed in satan’s lies – I knew that I was not in sin with my live-in relationship since we kept ourselves pure physically. After that 3-day Encounter 2 retreat, I came back to Manila full of disappointment. Not to God, but to myself.

I would often ask Saraah if I could lead a DGroup, and she would gently but straightforward tell me that I was in sin and so I can’t yet. And so I gave up the thought of leading and told myself that I can share the gospel even without label, that I don’t have to be a DGroup leader to share Jesus to people. And I continued on with my life…

One day, Pastor Jess Lantin with his wife, Tita Geri, counseled us regarding our relationship. They prayed for us, for God to open our hearts and to admit that we’re in sin. Since then, I hid myself and stopped from serving publicly. I still served Jesus but I was always at the back end. I had to also step down from the Music Team headed by Kuya Wendel and I didn’t find courage to once again volunteer for any outreach programs anymore. Pastor Manny Manansala also came to me one day and asked why I was not married yet to my live-in partner. I told him our story, he did not comment much but he said he will pray for me. And I knew in his eyes that he wanted to tell me more, but I was in a hurry that time and so I had to go…

I stopped attending services in CCF Eastwood. It’s better to go to CCF Main, I said. No one knew me there. I refrain from meeting people who might try to counsel me again. I didn’t want to hear anything from anyone anymore who would try to make me leave my live-in partner. I was in a strong bondage. I knew there was something wrong, but I just couldn’t let go. I knew I love God, but I just couldn’t choose Him. I didn’t know what to do…

I religiously studied all spiritual disciplines as stated in One by One. But there’s one thing that I missed… I forgot the application, or rather, I choose which ones to apply.

Tithing, quiet time, Bible reading, praying, God made then easy for me, even submission to authority, at work, and all that. God has given me sooo much desire to seek Him, But why couldn’t I honor Him with my relationship, that I couldn’t understand. I waited for God to give me strength, but He spoke to me through 2 Corinthians 12:9, “But He said to me, ‘My grace is sufficient for you, for My power is perfected in weakness.’ Therefore I will boast all the more gladly in my weaknesses, so that the power of Christ may rest on me. That was Paul speaking.

And it became clear, God wants me to obey in my weakness so I would depend on Him for strength.

That was September 2015 when my mother decided to attend Discover True Life retreat in CCF Main. I had to go with her, ofcourse. She wouldn’t go without me for sure. God was funny. How come that in my breakout group, all of them had the same struggle as mine? Some of them already overcome, some were still struggling, some had made the decision to end their sinful relationship during the retreat … including me.

James 1:22 says, “Do not merely listen to the word, and so deceive yourselves. Do what it says. For years, I was living a double life. I believed that I was pleasing God with good works and service, but I missed the very important part --- my heart. It was so afraid to hurt the guy I was living with, but it neglected the fact that my Jesus was hurting too with my ungodly choices. And I hated myself for that. Truly, the heart is deceitful above all else. But God is so much bigger than my mistakes, God did not just fix my heart, He gave me a new one.

And so November 2015, after almost 8 years of being together, we separated. We both decided to honor God with our relationship. We were still hoping that we might be married someday but, we wanted God’s confirmation first.

Love is sweeter the second time around, I kinda believe it now. Jesus’ love does not change, it’s always unconditional. But mine does, and this time, I became really more inlove with Him. The more I know Him, each day, my love for Him grew stronger. And so February 2016 when my ex-boyfriend told me that his DGroup leader was asking him to break up with me and start being just friends. I agreed with him and promised that nothing will change, that we will still be good friends.

It wasn’t my plan to lead a DGroup yet, I really wanted to focus on my own spiritual growth that time. But how could I say NO to God’s calling. Saraah had to lead her couple’s DGroup and so she challenged me to lead the rest of the girls. Not more than 24 hours, after talking to God alone, and with a humble heart, I said YES. I thought it was going to be just Iya and Ian, but on our first meeting, 3 girls were already added – Jayzel, Maddie and Agnes. After a week, another 3 girls – Windy, Nadene and Emgee, and another 2 – Yochen and July, then another 1 – Michelle. And now there are 10 of us, excluding those two who were busy with other stuff and couldn’t commit to DGroup yet.

I enjoyed serving my Jesus. This is the sweetest experience ever, to be His slave, His friend. He’s my everything. Loving became easy for me because my heart is filled with so much from God. And because He did not give up on me, and so it was my burden to help single ladies who have the same struggle I went through before – and I asked God to give me patience as I don’t want to give up on them, too.

1 Corinthians 15:58. “Therefore, my dear brothers and sisters, stand firm. Let nothing move you. Always give yourselves fully to the work of the Lord, because you know that your labor in the Lord is not in vain.

Who would have thought I would be this happy? The more I know Jesus, the happier I become. Yes there are pains, yes the healing process is a bit hard, but everything I’m going through right now, I don’t know. Jesus is the God of all comfort. Jesus heals. Jesus provides. Jesus is my all. And because I am filled with so much love from my Savior, I know I have to share it.

John 15:16. You did not choose me, but I chose you and appointed you so that you might go and bear fruit—fruit that will last—and so that whatever you ask in my name the Father will give you.

And because He chose me, so I am choosing Him, too. I can never say NO to God so when Xley, currently heading the BPO Ministry, now called BreakTime, when he asked me to volunteer for Experience True Life, without hesitation I said YES. Funny because I thought it would be held in CCF Eastwood, I didn’t know it would be at Mt. Makiling Recreational Center. But it’s pretty obvious that it was God’s plan, so I just went on.

God has revealed so many amazing things to me since then, always but I mean, since then haha! That wasn’t me, to go with the group of people who already knew each other, and I didn’t even know any of them? That wasn’t soooo me. But I kept my focus on Jesus. From the training, to the meetings, and all, I kept talking to Jesus because most of them are already friends so I told myself, it’s okay, I got Jesus with me though.

I and my ex-boyfriend decided to cut our communication while healing our hearts. He also volunteered for ETLR, logistics, so it was easy for us to refrain from even seeing each other since I was a facilitator. Praise God because he really respected my decision and he even opted to volunteer for the solo parent ministry in CCF Main instead so we both can focus on God. I guess we are both happy and fulfilled with the decision we made. We are both focused on Jesus.

In ETLR, I love all the messages. It pierced my heart like the first time – although this was my 3rd True Life retreat, God has never failed to amaze me. The messages seem like brand new. I was reminded of the real meaning of life – why am I here for? I was reminded that I should be living for God alone, that everything here on earth is temporal. And God once again, put a smile in my heart. I can clearly hear His voice when He said that I am free from bondage, that I am free from the penalty of sin. He freed me. He did it, not me, it’s Him. He prepared me for this, I felt it. He strategically planned everything, and I am excited for my future. My favorite message this time is Bondage Breaker.

And I recommitted my life to Jesus. With humility, I accepted Him once again as my personal Lord and Savior, not only gracious but JUST and a God who hates sin. Now, I have a deeper understanding of who Jesus is. It’s, I don’t know what it’s called. I would say, it’s perfect. To surrender everything to Him, my life, my future, my ALL.  That when I die, I want Him to tell me, “Well done, good and faithful servant.”


And I even got baptized again, by Kuya Roden and Kuya Oliver. I would like to proclaim once again that here I am, two years ago I accepted Jesus and now, with deeper understanding of who He really is, He does not change, His love, His grace, but since He has given me a new heart, and so this new heart of mine would like to accept my Savior again… Truly He freed me from the penalty of sin. Indeed I am free because of God.

Monday, July 4, 2016

Ang Kwento ni Herald

You might be wondering, who is Herald? I haven’t really posted anything about him, yet. Nor did I mention his name to any of my blogs.

Herald is a good friend of mine. I would say, God sent him to me during those times that I needed someone to listen to my nonsense girly thingies. Ahuh! He’s a good listener. He doesn’t talk much, haha! That’s why I like him. Less words, but make sense. Sometimes he tends to be unpredictable. I would say, instead of him adjusting to my mood swings, mostly I was the one trying to fit in his. Very unique guy. Challenging haha!

But he’s fun to be with, though. Sweet and caring. We talk often about Jesus, how He changed his life and mine. How we met Jesus and how’s our spiritual walk. I love talking about Jesus. Maybe that’s why I love chatting with Herald.

Herald is like my little brother, whom I don’t have. He shares his secrets with me, and I share mine too. We trust each other. He’s like my walking diary. Oh no, don’t misinterpret. I share secrets to my dgroup leader, too. But this blog isn’t about her, lols.

What I want to share with you really is not our friendship story. It’s just his. He shared this with me I guess a month ago. He asked me to read it and I remember, without his permission, I gave him feedback. Haha! Yeah, that was disrespect but he appreciated it.

What you are about to read is his life during highschool days. This is quite long, but worth it! You don’t really have to read it at one go, try one chapter a day…

I love how he wrote it. Very detailed. He knows his audience. The plot, characters, and all are very specific. I can picture everything in my head when I first read it. And I came to know him more after. So guys, ENJOY!!! J


 ----------------------- Ang Kwento ni Herald  -----------------------

[Friends \/]


Kabanata 1 - Klasmeyt

            Nag simula ang lahat sa San Lorenzo Ruiz Elementary School. Bago ko muna sabihin ang aming istorya mag bibigay muna ako ng ilang background tungkol sa aming school. Ang aming school daw ay dating sementeryo. Parang lahat ng history ng school dating sementeryo o kaya naman eh mga rehabilitation. Mayroon daw ditong multo sabi ng aming mga janitor at mga security guard minsan nga raw eh kapre o kaya white lady. Kaya takut na takot kaming mag cr pag kami lang mag isa.

            Grade 5, naging kaklase ko si Dana, Ramon at Michael Sam.

            Unang klase namin nun. Nakita ko na lang ang nanay ni Sam. Aba! eh di todo tawag naman ako kay Sam. Sabi ng nanay ni Sam kilala mo si Sam? Sagot ko naman opo.

            Una kong nakilala si Sam sa tanyag na counteran malapit sa aming bahay. EMNET ang tawag sa laruang ito. Dito kami nag kakilala at doon kami naglalaro. Hindi pa masyado kaming close noon dahil nagkakausap lang kami pag kami ay nag lalaro na. Barilan ang patok na patok na laro ng mga panahong iyon. Minsan pa nga eh! Nag jojolen kami. Nagugulat na lang kami pag dumadayo ang grupo nila Sam sa aming headquarters.

            Biter ang tawag sayo kapag lagi kang nakakasapol ng mga jolen. Ika nga nila bida ka pag ikaw ang biter at lahat ng mga bata parang gustong isigaw “Sige idol kaya mo yan!”

            Si Dana naman ay klasmeyt ko na noong kami pa ay mga chikiting, una kaming nag kakilala noong kami ay nasa kindergarten pa lamang. Takot ako sa kanya noon dahil mas malaki pa siya sa akin. Hindi kami naging mag kaibigan ni Dana noon dahil sa pang umaga at ako ay pang hapon. Eto na nga, noong kami ay grade 5 ay naging mag kaklase, napakamasayahing bata nito ni Dana ika nga ang babaw ng kaligayahan.

            Si Ramon ang bagong transfer sa aming school. Sa aming school kapag ikaw ay transfer at mataas ang grade mo sa section 1 ka kaagad mapupunta. Sa una kong kita kay Ramon piling ko hindi ito makakagawa ng ingay at mga kaguluhan. Hala! nag kamali pala ako madaldal pala ito at mahinhin kung kumilos meaning parang babae kumilos kaya nga inaasar namin siyang “BADING.” Si Ramon ay gustung-gusto ng nanay ng kaklase kong babae na si ________. Hanggang dun nalang po bawal na eh!

            At bago ko nga pala makalimutan ako naman pala si Herald. Loyalista ng SLRES. Isa ako sa mga
finalist n gaming school. Finalist bakit?

            Kasi ako ang pinakamaagang pumapasok sa aming school na uunahan ko pa nga ang mga guro namin at mga janitor pumasok sa school. Siguro ang pinakamaaga kong pasok eh 3:30am. Ganyan ako kasipag.

            Grade 6, Eto na ang pinakamalungkot na taon dahil kami ay gagraduate na.

            Dumating na ang graduation. Natapos at pagkatapos nito ala ng nang yari hindi na kami nag kita ng mga klasmeyt ko.


Kabanata 2 - Si Dana

            Nagka kita kita kami sa Rizal High School Annex- Manggahan noong enrolment sa school na ’to. Grabe dito rin pala ang bagsak namin at mag kita kita pa kami.

            Dahil sa si Dana ay isang matalinong estudyante siya ay nabigyan ng pagkakataong makapag test ng entrance exam para maging section 1 sa kasawiang palad hindi sya pinalad na pumasa rito. Dahil hindi siya nakapasa sigurado naman siyang sa section 2 ang bagsak niya..

            Unang araw ng eskuwela, bago lahat ng mga bag at mga sapatos. Mga pencil case namin noong kami ay nasa elementarya pa ay dala dala pa rin namin at pinag mamayabang.

            Ikukuwento ko kung ano nag nangyari kay Dana.

            Unang Araw, Sosyal na bata may dalang upuan, sa kanilang classroom. Lima lang sila na may dalang upuan at isa na siya roon. Bongga ang lola ni Dana dahil sikat siya sa araw na iyon dahil kitang kita ang kagandahang taglay niya. Pag pasok pa lamang ng kanilang adviser na sabihin agad si Dana ng “Very Good” taas noo naman siyang sinasabi sa sarili waw buti na lang may dala akong upuan. Napukaw agad ang pansin niya sa isang lalaki na feeling niya hindi talaga lalaki.

            Iyon si Reymark. Inamin nya kay Dana na bading sya kaya lalo pang nainis si Dana sa kanya dahil sinabihan ni Reymark si Dana na isang tamad.

            Sa bawat year level, mayroong cheering competition. Sumali ang section nila Dana
I-Bromeliad. Tuwang-tuwa si Dana dahil ang kanilang practice area eh sa kanilang malaking bahay na may tindahan.

            Tiba-tiba daw ang kanilang tindahan dahil laging pakyaw ang mga kanilang paninda. Hirap na hirap sila sa pagprapraktis ng kanilang steps mga na didisgrasya o kaya naman nahuhulog. Kasama talaga iyon sa practice.

            Dumating nag itinakdang panahon ng laban at iyon naibuhos nila ang lahat ng kanilang makakaya ngunit hindi sila pinalad na manalo.

            Dito sa contest na ito ako ay kasali. Kasali kami ni Dana sa SABAYANG PAGBIGKAS.
Dahil guro namin si Mrs. Rendon. Sa bawat guro ay mayroong 3 section ang mag rerepresenta sa kanila.

            Ang aming pag papraktis ay inaabot ng hanggang gabi kaya naman na sesermonan kaming parehas ni Dana. Grabe talaga iyon!

            Ngunit sa aming pag uwi ng gabi may maganda namang bunga. Akalain mo natalo namin ang section 1. Tinalo namin ang pag sigaw ng kanilang pinakaaktor. Sabi sabi nga at bulung bulungan, haka haka. Kabisado ko pa rin hanggang ngayon.

            Balik tayo sa room nila Dana, tuwang tuwa ang mga kaklase niya dahil makakaupo na sila ng komportable. Grabe talaga itong si Dana, natutuwa daw siya dahil nasa harapan daw niya ang kanyang crush. Grabe! talaga iyon!


Kabanata 3 - Si Sam

            Si Sam ang kasabay kong nag enroll sa RHS-Annex Manggahan. Sa kasamaang palad hindi ako nakapag enroll dahil sa kulang ang dala kong requirements upang ako ay tanggapin ng school. Sayang kung sabay kaming nakapag enroll, kami sana ay magkaklase noong kami ay nasa unang taon pa lamang.

            Aba napunta siya sa ikaapat na mataas na seksiyon sa aming unang taon.

            Unang araw, walang upuan kaya para kang makikipag trip to Jerusalem sa mga kaklase mo. Luge ang makikipaglaban kay Sam dahil siguradong mananalo ito sa inyo. Gaya ng mga mababait na bata na kaklase ni Sam eh wala rin itong dalang silya na dapat niyang upuan.

            Nauso ang computer game na Ragnarok. Ito ang unang RPG na nilalaro sa computer ng buong kabataan o tatay pa nga na nakatira sa Pilipinas. Dahil sa sobrang hilig sa pag lalaro ng computer ni Sam. Siya lumalabas ng kanilang bahay sa madaling araw upang mag laro ng patok na patok na ragnarok. Sa pag aaral ni Sam nakaapekto ito ng malaki sa kanya dahil lagi siyang nahuhuli sa klase. Sayang top 1 pa naman si Sam nung 2nd grading. Dahil dito napasama siya sa first period ng kanilang klase.

            Si Sam ay masyadong tahimik na tao rin ngunit at datapwat eh kung makatawa naman eh sobra-sobra parang wala ng bukas.

            Cute na cute ang sabi ng kanyang ibang klase dahil sa mga kakaiba nitong expression sa sarili. May katabaan pa nga pala ito noong siya ay nasa unang taon.


Kabanata 4 - Si Ramon

            Sya nga pala si Ramon ang pangatlo sa mga pinalad na makapasok sa mataas na section sa aming apat. Siya ay napunta sa section 7.

            Si Ramon ang pinakaspoiled sa aming apat. Grabe tong anak na ito. Hatid sundo ng sasakyan ng kanyang itay. Miski noong kami ay nasa grade school hatid sundo siya ng kanyang itay. First year hindi na siya sinusundo kasi malapit lang ang kanilang bahay sa aming paaralan. Mabibilang mo nga lang ang kailangan mong ihakbang patungo sa school, siguro tanyado ko mga 35 steps lang at nasa school ka na. Biruin mo hindi na siya ihahatid sundo ng kang tatay. Isipin na lang natin na ihahatid at susunduin pa siya ng kanyang tatay. Umandar ung kotse nila ng hindi man lang napagod ang kanyang itay. Siguro naisip ng tatay niya na sayang ang kanilang gasolina. Siguro ganun nga kaya hindi na ginagawa ng kanyang masipag na ama.

            Balik na tayo sa pag aaral ni Ramon sa RHS-Annex Manggahan. Gaya ng kinuwento ko noong una at pangalawa, wala ring upuan sila Ramon. Dahil sa makakalimutin na bata ito, wala siyang dalang upuan. Unang assignment pa naman ng mga guro sa eskuwelahan. Akalain mo ang lapit na ng kanilang bahay tapos hindi pa nakapagdala. Dahil dito sa sahig siya nakahilata.

            Si Ramon ay nagkaroon ng kaibigan babae. Ito ay si Marjorie Gailo. Uhm.....

            Si Ramon at Marjorie ay naging matalik na magkaibigan at nagkaroon sila ng M.U. ang paboritong salita ng mga baby lovers. M.U. (Mutual Understanding) pero hanggang dun na lang iyon dahil ayaw na ni Ramon ituloy sa mas mataas pa rito. Si Ramon daw ay tuwang-tuwa sa tuwing sila ay magkasama dahol napakasaradawng ng kanyang pakiramdam.

            Si Ramon ay sadya ng may taglay na katalinuhan sa larangan ng literatura. Kaya naman naging top 8 siya na unang taon.


Kabanata 5 - Ako naman

            Nakapag enroll na ako sa RHS-Annex Manggahan kaya lang last na ng enrollment kaya ako ay napunta sa double section 1 soysalin double section 1. Hehehe!!! Section 11 talaga iyon.

            Unang araw din ng klase wala akong dalang upuan. Trip to Jerusalem na naman ang labanan nito kaya nakasalampak lang ako sa sahig. Unang araw ng skul day kaya kabado kaming lahat. Sa sobrang kaba namin sa isang teacher namin sa English na parang terorista ang dating ay si Mam Ferrer, kuwela ito at saka ang lakas bumanat ng mga patawa. Dahil sa kanya hindi kami nakapag recess dahil sa sobrang takot.

            Sa section na ito feeling superior ako dahil sa ang mga klasmeyt ko ay walang masyadong pag papahalaga sa pag aaral.

            Sa unang kabanata natin mababasa nyo doon na nagkasama kami ni Dana dahil sa kami ay sumali sa sabayang pagbigkas. Doon kami uli nagkausap at nag katawanan at nagkaroon ng panibagong kasaysayan (waaaw). Sobrang pagod ang mga praktises namin. Maganda naman ang naging epekto nito dahil nanalo kami sa lahat ng kalahok sa unang taon. Pasok kami sa finals nun kasi nga nanalo kami sa 1st year level.

      Championship day na!. Pero sa tingin ko hindi pa natalo ng 1st year ang 4th year. Napatunayan ko na lang iyan sa aking sarili ng kami ay maging 4th placer. Parang sinabi na rin ng mga 4th year na marami pa kaming kakaining bigas.

            Talo kami ibig sabihin nun. TALO!! TALO!! yan ang tumatak sa isipan ko. Kaya nga hindi na ako sumali ng cheering. Kasi alam ko rin namang wala na kaming pag asang manalo rito.

            Malapit na ang bakasyon, di ko akalaing ako pa ang magiging top 1 sa aming section. Grabe na iyon ha! nasabihan ako ng teacher namin na mayroon kaming praktis ng recognition. Wala akong kamalay-malay na recognition day na pala namin iyon. Nag titinda pa naman ako ng halu-halo noong mga oras na iyon. Nagulat na lang ako ng makita ko si Janine Bobbie Roca. Klasmeyt ko sya noong elementary, maganda siya at matalino pa. Nakakaasar nga eh ala yung nanay ko kaya ako lang ang pumunta ng skul namin. No choice na si Janine lang talaga ang pag-asa ko. Malaki ang pasasalamat ko sa kanya dahil sinundo nya ako sa aming bahay. Dahil nung section ko na yung tinatawag, eh andun na ako. Si Janine na rin ang nag sabit sa akin ng medal dahil wala naman yung mama ko. Si Kagawad Mac Cruz pa nga eh sinabing kapatid ko raw si Janine, kaya yung mga panahong iyong tinatawag kong ate si Janine.


Kabanata 6 - Bakasyon

            Bago kami tuluyang mag bakasyon ay kailangan muna naming kunin ang aming mga report card at puntahan ang aming magiging bagong klasrum.

            Pag kahawak ko pa lang sa card ko tiningnan ko agad ang seksiyon na ibinigay sa akin batay sa aking nakuhang marka. Ayos seksiyon 4, ang taas ng binaba ko. Biruin mo galing ako ng 11 naging 4. Nakita ko doon si Sam, nagkausap kami at sabi nya galing siya ng section 4 pa rin noong siya ay nasa 1st year pa lamang. Si Dana rin ay napunta sa seksiyon 4. Si Dana ay galing nasa 2 at nalipat sa 4. Siguro mababa ang naging marka ni Dana kaya hindi siya tumaas ng seksiyon o kaya naman ay na retain doon.

            Ayon nag paalam na kami sa isa’t isa dahil pinapalabas na kami ng aming bagong guro.

            Bago nga rin pala mag bakasyon eh magiging independent skul na nag RHS-Annex Manggahan. Ito ay magiging Manggahan High School sa pamumuno na OIC na si Mrs. Nancy J. Tolentino.

            Ang bilis lang ng bakasyon namin dito at pasukan na agad.


Kabanata 7 - Magkasama Uli Kami

            Unang araw, ako si Sam at Dana ay mag kaklase uli. Aba ung super duper friendship namin noon eh hindi na masyadong gumagana. Wala pa kami masyadong ginagawa dahil hindi pa regular ang klase.

            Magkakalayo kami ng mga silyang inupuan noong unang araw pa lamang namin sa ikalawang taon. Nagulat na lamang kami ng biglang may pumasok na isang biology teacher na may kalidad sa pagtuturo ng kanyang asignatura. Siya si Ms. Mercy Barcelona siya ay mabait at may pusong guro.

            Natapos ang aming 1st grading  naging close na kaming tatlo uli dahil magkakalapit na ang aming mga upuan.

            Napukaw kaagad ang pansin namin ni Sam sa isang napakagandang klasmeyt namin na si Georgia na kaibigan ni Dana. Sa katunayan mayroon nga silang tawag sa kanilang grupo
“GIRLFRIENDS” ang kanilang motto ay “BOYS ARE TOYS.” Siyempre hindi naman kami makakapayag ni Sam na ganun lang ang itawag sa amin. Gumawa rin kami ng tawag sa aming samahan naman at naisip namin ay “BOYFRIENDS” at ang aming motto ay “GIRLS ARE DELICIOUS.” Natutuwa sa amin si Georgia Lupango dahil sa nakakatawa ang aming motto at nakakatawa naman talaga eh.

            Akala ko si Sam ay hindi marunong magkaroon noong crush. Grabe development stage pa kailangan bago magkaroon ng crush itong Sam na ito at ang aking tinutukoy ay si Georgia.

            Alam ng lahat ng klasmeyt namin na ganun nga ang pangyayari. Kilig na kilig ang mga lola ng mga klasmeyt kong mga malalanding babae pag dating sa mga ganitong bagay.

            Si Dana naman ay nagkaroon ng crush sa isa naming klasmeyt na itatago na lang natin sa pangalang James. Ewan ko nga kung bakit nag ka gusto si Dana dito, pero ok lang naman si James at mabait at lokong bata.

            Si Dana pala ay nakapulot ng form para sa audition ng starstruck. Siguro kung sinubukan niya iyon eh nanalo siya sa starstruck. HEHEHEHE!!!!

            Ako naman pala para patas naging crush ko ay nasa ibang seksiyon kaya hindi ko siya laging nakikita. Ngunit nawala rin ito dahil hindi ko naman siya nakikita lagi.

            Nagkasama na naman kaming tatlo ngunit kulang sa amin si Ramon na klasmeyt namin noong kami ay nasa grade skul. Dahil dito mas naging mababaw ang aming kaligayahan. Kahit na maliit na bagay eh kami ay natatawa. Natutuwa kami sa aming math teacher na si Sir Reoyo dahil sa kanyang pag sasalita na nakakatuwa.

            Naging dalawa ang pasok sa MHS dahil tinanggal ang mga contractual teacher dahil na rin sa kakulangan ng pondo ng gobyerno ng Pasig.

            Naging teacher namin si Sir Cagungun na gusto niyang itawag sa kanya eh Sir Jun. Naku kawawa ang mga nasa harapan ng upuan dito dahil sa tumatalsik ang laway nito, isa na ako sa mga biktima noon kaya nga takot na takot kami sa kanya dahil ang gusto niya ay “ENGLISH ONLY POLICY” sa buong 2nd year.

            Salamat Mayor ang isinisigaw ng damdamin ng mga kaklase ko dahil ibinalik na ang mga dati naming mga teacher kaya ok na uli ang lahat.

            Malapit na uili ang bakasyon kaya nag karoon kami ng entrance examination para pumasok sa section 1 at napabilang kaming tatlo roon ako, si Dana at si Sam. Kaming dalawa ni Sam hindi namin sineryoso ang test dahil sure ball namang sa section 2 ang bagsak namin. Ewan ko lang kay Dana kung sineryoso nya ang pagkuha ng test.

            Heto na ang pinakahihintay ng lahat ang sabihin ang top 10. Buti na lang nasa top uli ako top 8. Si Dana walang top na nakuha. Si Sam ay nakakuha naman ng top 10.


Kabanata 8 - Ghinda

            Ayos tapos na kami sa 2nd year life namin bago ko ituloy sa 3rd year an gating istorya nais ko munang sabihin kung sino si Ghinda. Si Ghinda ay si Reymark. Bakit Ghinda? Yan ang tanong.

            Ghinda kasi maganda siyang magsulat at maganda siyang kumilos at higit sa lahat siya madalas nagpapaganda. Ika nga natin eh, sadyang ganun lang talaga ang panahon natin ngayon.

            Balik na talaga tayo sa totoong topic.

            Si Reymark ay dating kaklase ni Dana. Nabanggit ko na si Dana ay naiinis kay Reymark dahil ang antipatikong lalaking ito ay sinabihan siyang tamad. Si Reymark ay nalipat sa section 6 kaya nagkahiwalay sila ni Dana. Pero kahit nasa ibang section na si Dana, nagkakaroon pa rin sila ng komunikasyon sa isa’t isa.             Itong si Dana ay madalas ng hihiram ng libro kay Reymark. Libro sa enlgish ang madalas nitong hinihiram dahil kapag ikaw ay walang libro ikaw ay lalabas.
Batas itong si Dana dahil ipinapaabot ni Dana kay Ma’am Oquindo ang libro sa English ni Reymark sa kadahilanang ang sunod na subject ni Ma’am Oquindo ay sa section nila Reymark. Hindi pa kami magkaibigan ni Reymark noong 2nd year kami. Para kasing insecure ako sa kanya eh.

            Si Reymark ay naging top 1 ng kanilang section. Tuwang-tuwa siyang sinabi ito sa kanyang magulang. Matalino at magaling at masipag mag-aral si Reymark kaya nasa mataas siyang seksiyon.

            Nagkaroon ng sigalot sa dalawang magkaibigan kaya hindi sila masyadong nagkikita o kaya nag kakausap. Kasi nalaman ni Reymark kay Anna na naiinis raw si Dana sa kanya dahil sa sobrang pag pipiling niya na isang tunay na babae dahil si Reymark ay may gusto sa isang lalaki na ang pangalan ay _______. Pero ok lang naman kay Reymark na mainis si Dana sa kanya dahil totoo naman ito.

            Ito na nga ang pinakahihintay ni Reymark ang pag akyat sa entablado. Mas kabado pa nga ang mama niya kaysa sa kanya eh ibang klase tuwang-tuwa sila. Masarap naman talagang tumanggap ng medalya.


Kabanata 9 - Balik tanaw kay Ramon

            Si Ramon ay nalipat sa seksiyon 3. Dahil sa kanyang angking talinong ipinakita sa pers yir seksiyon seven eh inilipat siya sa section 3.

            Sa seksiyon 3, dito niya nakilala si Regiene alyas “GHING.” Si Ghing ay isang mabait at matalinong bata. Mapagkakatiwalaan sa lahat ng bagay.

            Balikan natin ang naging buhay ni Ramon sa loob ng seksiyon 3. Ang buhay ni Ramon sa seksiyon 3 ikalawang taon ay naging miserable dahil nagtipon tipon sa seksiyon 3 ang lahat ng loko loko. Magbibigay na lang ako ng isang pangalan na leader umano ng isang samahan ng mga loko loko sa “MOA.” Ito ay si Vladimir. Kung titingnan ay matino pero kung makasalamuha ay magulo.

            Si Ramon ay lagi kong nakakausap noong kami ay 2nd year pa lamang. Sa katunayan eh lagi kaming nag lalaro ng gameboy sa labas ng bahay nila. Kapwa kami parehas mayroong ganitong laruan at nagkakaroon kami ng palitan ng mga gamit. Madalas kami kung maglaro nito, halos araw-araw pag katapos ng skul.

            Hindi lang sa labas ng kanilang bahay kami natatapos sa pag lalaro ng gameboy. Kahit sa loob ng eskuwelahan namin eh pinag uusapan namin ang aming nilalaro.

            Habang tumatagal ata ang aming pag aaral parang mas nagiging mas masaya an gaming pag aaral.


Kabanata 10 - Bakasyon na uli

            Kuhanan ng card na naman siyempre bago mag kami uli tuluyang mag bakasyon.

            Nagulat na lang kaming tatlo nila Dana at Sam na kami uli ay magkaklase. Tuwang-tuwa naman si Dana dahil si Reymark ay napunta sa aming section.

            Kaming apat ay napunta sa section 2. Third year section two. Kumpleto yan!!

            Nagkaroon muna kami ng attendance bago kami umalis ng skul. Kasi para malaman ng aming guro kung kami ba ay nakapunta sa kuhanan ng card.

            Nagkausap kaming apat naturang kami na ay mag kakilanlan na sa isa’t isa. Si Reymark pala ay di masyadong madaldal dahil ito ay tahimik lamang.

            Nagpaalam na kami ni Sam dahil kami ay may gagawin pa. Ito ay ang paborito naming nilalaro na “RAGNAROK.” Kaya kami ay nagmamadali na ng mga oras na iyon.

            Madalas kaming magkasama ni Sam noong bakasyon, minsan kami ay nag jojogging o kaya naman eh nag lalaro ng computer at kung minsan pag wala na kaming pera eh nag babsketbol na lang kami para makatipid.

            Kaya ako sumasama kay Sam sa pag jojogging dahil nalaman kung gusto niyang mag papayat dahil sa isang napakagandang kadahilanan dahil umano ito kay _______.  Hmm... smells good d ba.

             Ang tiyaga umano ni Sam sa pag jojogging. Gumigising kami ng maaga para lang mag jogging.

            Minsan nga eh noong kami ay pabalik na ay may nakita kaming mama na masama ang tingin sa amin at parang ang tingin niya sa amin ay parang pagkain.

            Marami kaming nakikita sa mga paligid na kami ay natatawa at kung minsan pa nga eh ginagabi kaming umuwi ni Sam dahil bakasyon naman. Ang kinakatakutan namin ni Sam ay ang mga bading na parang mga boksingero lalo na yung bading na malapit sa skul na. Kapag ito ay lumalabas ng bahay eh walang bra kita yung utong kung lumabas, grabe ang pangit tingnan nun. Kadiri talaga, lalo na tuwing gabi at may mga bumabati sa amin na mga bading eh tinatawag kami at kami ay napapatakbo. Para bang kami ay hinahabol ng mga multo at mga aswang sa paligid. Parang lumipas lang an gaming bakasyon at pasukan na naman.


Kabanata 11 - Kabado kaming lahat

            Unang araw, ibinigay na kaagad sa amin ang listahan ng aming mga guro.
            1st Period: Mrs. Ferreras-Filipino
            2nd Period: Ms. Cabezudo-TLe
            3rd Period: Mr. Guevarra-MAPEH
            4th Period: Ms. Edralin-MATH
            5th Period: Ms.Villegas-SCIENCE
            6th Period: Ms. Contreras-AP
            7th Period: Mrs.Aclan-English

Kabado kami sa una naming period kasi “FERRERAS” yung apelyido niya parang “MRS. FERRER” agad yung pumasok sa utak namin lahat. Buti na lang absent pa siya ang sabi ng isa naming kaklase. “Oo nga naman,” ang sabat ng isa.

            Masyado pa kaming tahimik sa unang linggo namin sa ikatlong taon. Hindi kami makabasag pinggan.

            Napalitan ang aming Filipino teacher, ito ay si  Ms. Yray siya na rin ang aming naging adviser. Napakabait nitong guro at hindi marunong magalit, kahit na hindi siya nagtagal sa amin eh may maganda naman siyang iniwan sa aming mga memorya.

            Hindi man lang kami sinabihan ni Ms. Yray na aalis na pala siya sa amin at ililipat siya sa Sagad High School dahil nangangailangan pa ng mga guro doon.

            Nagulat na lang kami sa kanya ng bigla siyang nagalit sa amin at umiyak sa aming harapan dahil sa kami ay nag iingay. Napukaw ang lahat ng atensyon ng mga kaklase kong nag iingay. Sa tingin ko ginawa iyon ni

            Ms. Yray para hindi masyadong masakit ang pag lisan niya sa amin. Naging emosyonal kaming lahat ng mga oras ng iyon. Lalo na si Dana na parang napaiyak dahil sa nadarama niyang kalungkutan. Eto namang si Reymark na naisip pang lokohin ang aming guro bigla ba namang ginaya. Natawa tuloy kaming lahat sa kanya.


Kabanata 12 - Ang mga Mag kakagrupo

            Nagkaroon na ng regular na klase sa loob n gaming silid aralan. Ako at si Sam at Dana ay naging mag ka grupo sa Chemistry. Dahil dito kami ang naging pinakamalakas ng grupo sa lahat ng grupo. Si Reymark naman ay napunta sa ibang grupo kaya hindi namin siya nakasama.

            Sa loob n gaming silid aralan may mga grupu-grupong nabubuo. Una na ang grupo ng mga bading na tinatawag namin “STARTING FIVE NG III-2” dahil sa lima ang bading sa aming seksiyon kabilang an doon si Reymark. Parang kami ang may pinakamaraming bading sa loob ng taon na iyon. Ikalawa naman ay ang grupo nila John King ito ay ang Art Society, At ang gropo ng mga kababaihan, na ang gawin lamang ay mag salamin.

            Ang grupo ng mga bading ang pinakanakasundo namin nila Sam. Nakakabiruan namin sila tungkol sa kanilang tunay na kasarian. Tinatawag namin silang macho ibig sabihin ay maganda at mga iba pang kasalungat ng salitang bading. Sa tingin ko sa kanilang lima si Reymark ang pinakamatino sa kanilang lima dahil si Reymark ay hindi masyadong magalaw at ito ay napakahinhin.


Kabanata 13 - Stenography

            Ito ang kinaasaran naming lesson sa TLE. Paano ba naman pinag eksperimentuhan lang kami ng aming guro.

            Sabi ng aming guro isa raw itong skill na pwede naming magamit once na namaster namin ang skill na ito.
Malaki ang naging epekto nito sa aming grade ni Sam. Madaya nga ang grading system nito kailangan lagi kang amg rerecite para makakuha ka ng mataas na marka.

            Hay, grabe talaga ang pinag samang kapangyarihan ng dalawang guro sa TLE. Ito ay si Maam Cabezudo at Maam Sulano. Sila lang ata ang may pakana ng stenography na ito. Yan tuloy ang baba ng marka namin.

            Ang naalala ko lang na ginawa namin quiz eh iyong makikinig kami ng kanta at itatranslate namin iyon sa shorthand. Yung kantang iyon ay Tennessee Waltz. Grabe ang hirap talaga gawin iyon paano ba naman yung tug-tog ng radio eh kinakalaban ng malakas na hangin.

            Pero sa steno marami naman kaming natutunan nila Dana. Si Reymark ay magaling sa steno dahil madalas siyang nakikinig at madami na siyang recitation. Gahol na kami ni Sam sa recitation dahil ilang araw na lang at malapit na matapos ang unang markahan. Mababa pa naman lahat ng quizzes namin ni Sam. Halos lahat nga ng quiz namin eh mag kapareho. Mahirap talaga pag hindi nakikinig eh.

            Grabe ito na ang araw na ibibigay ng aming guro ang aming makukuhang marka. Ano bayan ang baba ng sa akin 74.4. Kay Sam naman eh 68, buti pa sila Dana at Reymark eh ang taas ng marka.


Kabanata 14 - Nagbalik si Mam Ferreras

            Bago pa man matapos ang unang markahan eh duamting na si Mrs. Ferreras.

            Si Mrs. Ferreras ay isang napakabait na guro at sa sobrang kabaitan nito pinapayagan niya kaming pag gawin ng assignment namin sa mismo niyang oras kahit ito pa ay kanyang pina assignment sa amin.

            Natatawa kaming lahat na magkaklase sa aming guro na si Mam Ferreras dahil sa mga kuwento nitonf hindi masyadong kapanipaniwala.

            Buti na lang nagkaroon si Mrs. Ferreras ng student teacher dahil lagi siyang nahuhuli sa aming klase, first period pa naman namin siya kaya lagi kaming party at parang lagi kaming nasa palengke.

            Si Sir Dela Vega ang aming naging stundent teacher sa Filipino. Itong guro na ito ang kinakaawaan namin lahat. Lalo na si Reymark na may pusong malambot na naawa kay Sir Dela Vega.

            Ang suwerte namin sa kanya dahil nakakagawa kami ng assignment sa oras niya. Minsan nagalit sa amin ang student teacher namin at umalis siya sa classroom at nag punta siya kay Mam Ferreras. Buti na lang wala doon si Maam Ferreras.

            Masyado kasi kaming maingay sa tuwing ang subject na namin ay Filipino. Lalo na pag inaasar na ng klasmeyt naming si Aldrin Fermalino at Joshua Concepcion. Inaasar nila si Sir Dela Vega na “RANDY DELA VEGA.” Isang wrestler sa WWF. Randy Orton talaga iyon binago lang nila.


Kabanata 15 - Si Ardaniel at Jopet

            Dahil sa magkalapit lang ang room ng section 1 at section 2 si Ardaniel ay laging pumapasok sa aming room. Madalas siyang nag gigitara o kaya naman eh mag papatawa siya sa loob ng aming classroom. Si Jopet naman ay nakakausap ko na nung 3rd year pa. Minsan nga eh kinuha ung id niya dahil akala ni Mang Jacinto na naka gel siya noon. Kinausap ako ni Jopet at pinakuha niya sa akin ang kanyang id. Agad ko namang na solusyonan ang kanyang problema at nakuha ko agad kay Mang Jacinto ang id ni Jopet.

            Nagkakausap din kami tungkol sa mundo ng RAGNAROK. Siyempre si Sam ay kasama namin din dun sa mga usapin tungkol sa mundo ng RUNE MIDGARD.

            Minsan ay kausap namin si Ardaniel sa room at napabiro kong sinabi na “BAKA MALAPIT KA NA SECTION 2 KASI LAGI MO KAMING KASAMA NI SAM.” Biro pa lamang iyon.

            Pumasok naman tayo sa loob ng classroom ni Jopet at Ardaniel.

            Si Jopet at Ardaniel ay magkaklase simula pa noong 1st year at sila ay nasa section 1.

            Unahin na natin si Ardaniel, si Ardaniel ay may kapilyohang bata. Ginagawa niya kapag mayroon siyang pagkain ay karumal dumal muna ang gagawin muna niya bago niya kakainin. Para bang ipapakita muna niya sa mga klasmeyt niyang mga malakas tumili. Halimbawa na lang ang cream-O, ginagawa muna niya ay papagulungin ito at isasawsaw sa chalkdust at saka niya ito kakainin. Minsan pa nga eh ipapahid sa kanyang sapatos at ididikit sa pader. Eh di todo naman tilian at sigawan ang mga klasmeyt niya. Parang ganito DANNY!!! Para bang pinipigilan siyang wag itong kainin.

            Si Ardaniel ay mahilig sa mga babae lalo na yung kapatid ng klasmeyt ko na si Denise Mark Cruz. Ang kapatid ni Denise na si Molly na 2nd year pa lang ng taon iyon. Nakita ko minsan si Ardaniel sa building ng 2nd year at i-aabot ang tsokolate para kay Molly. Minsan pa nga eh papasok sa room namin at kakamustahin si Denise at tatawaging “KUYA” at eto namang si Denise eh payag lang at parang boto kay Ardaniel.

            Ito pa ang isa, lumalabas si Ardaniel sa kanilang room at nag pupunta sa koridor at walang short na suot. Minsan pa nga eh nagpapagulung- gulong ito sa koridor. Minsan pa nga eh nag lakas loob itong pumasok sa klasrum namin at sumasayaw sayaw pa.

            Isa pang karumal-dumal na ginawa ni Ardaniel ay ang pagpapaputok na “PICCOLO.” Ito ay pagkatapos ng  aming Christmas Vacation. Ang ginawa ni Ardaniel. Yumanig ang aming katahimikan at ang faculty na nasa baba ng kanilang room. Si Mam Contreras ang sumugod sa mga nag papaputok ng “PICCOLO.” Ang mga salarin sa pangyayaring ito ay itatago ko na lang sa pangalang Jay, Ralph, BJ, Reymark, at siyempre si Ardaniel at nadamay pa si Jopet.

            Ito pa ang pinakamatindi sa lahat, umabot pa ito sa guidance. Ang ginawa nila ni BJ ay nagbutas ng tenga kay Jay. Sa di inaasahang pagkakataon sila ay sinumbong ng kaklase nilang ipinagkalulo sila guidance room. Doon naganap ang masinsinan na usapin ukol sa ginawa nilang karumal-dumal na gawain.

            Ito ay by request na ilipat ko sa next page,

            Si Jopet naman ay nakilala ko noong kami ay mayroong overnight camping sa school.

            Ito ang pagkakakuwento ni Jopet sa akin habang kami ay nag uusap sa isang upuan sa kalagitnaan ng gabi:

          Sabi niya sa akin, akala daw niya nung una ang pangit daw ng eskuwelahan na napasukan niya at sa pagtagal niya dito nalaman niyang hindi naman pala ganun kapangit ang eskuwelahang napasukan niya.

            Una niyang nakilala si Ardaniel dahil sa napakafriendly ni Ardaniel. Sabi ni Ardaniel kay Jopet, “HI! AKO SI ARDANIEL” ang bati ni Ardaniel kay Jopet. Dahil dito nakakilala pa siya ng iba pang kaibigan ito ay si Jeremiah at Bernard.

            Tinanong ni Jeremiah si Jopet kung saan eskuwelahan siya galing noong nasa elementarya pa siya, nalaman ni Jeremiah na naging skulmeyt ni Jopet ang kaibigan nito dahil dito ito ang naging daan upang sila ay maging matalik na magkaibigan.

            Sabi pa niya sa akin, unang araw pa lang ng klase ay napukaw agad ang kanyang pansin sa isang magandang estudyante na galing San Lorenzo Ruiz Elementary School. Ito ay si Janine Bobbie Roca na klasmeyt ko nung kami pa ay nasa grade school.

            Nasabi rin niya sa akin kung paano niya niligawan ito at kung kailan siya sinagot nito. Ganito iyon. Mayroon daw silang activity sa 1st day ng kanilang klase dahil dito nalaman niya ang pangalan nito at kinabukasan ay sinimulan na niyang ligawan ito. Naging mahirap ito sa para sa kanya dahil matagal niya ito bago na pasagot. Siguro inabot siya ng 2 buwan mahigit bago niya nakuha ang matamis na oo ni Janine. August 25, 2003 ng siya ay sagutin ni Janine ngunit ng lumipas ang sampung buwan (sayang malapit ng mag isang taon. tsk.tsk.tsk.) ay tila nawala na ang pagtingin nila sa isa’t isa. (Tsk.Tsk.Tsk. sayang talaga no? pero baka may pag-asa pa abangan lang sa susunod na kabanata.)


Kabanata 16 - Si Mang Ghing

            Naku mali ang ibinigay na impormasyon sa akin ni Regiene kaya ako na lang ang magbibigay ng mga nalalaman ko tungkol sa kanya.

            Unang kita ko pa lang kay Regiene eh parang masungit na mabait si Regiene.

            Mabait naman pala ito at rakista to the max mahilig sa mga OPM bands lalo na sa gig present lagi ito kaya naman rakista ng section 3 ito.

            Hanga ako dito dahil nakakapag dala siya ng mga instrumento gaya ng gitara at beatbox. Siya ang game na game pag dating sa tugtugan at kantahan sa loob ng kanilang klasrum nung 3rd pa kami.

            Si Regiene ang naging presidente ng kanilang klase at naging maganda naman ang kanyang pag papatakbo sa kanyang nasasasukapan kaya taas noo ang kanyang mga kaklase niyang klasmeyt namin ngayon.

            Hanga ako rito kay Regiene noong nag ala supervisor kami nila Sam sa time ni Mrs. Guttierez, dating teacher namin sa AP noong kami ay 2nd year pa lamang nila Sam at Dana. Nakita ko si Regiene kung paano siya mag host at kung gaano niya kabisado ang linya niya. Klasmeyt na niya noon si Jualo na sikat na sikat sa loob ng kanilang klasrumat Si Renz.

            Natapos ang kanilang programa at nakilala ko si Regiene dahil dito nakakahiram kami pa minsan-minsan ng gitara niya o kaya ung beatbox.            

            (Hindi ko talaga kayang pahabain ang kabanata ni Ghing kaya hanggang dito na lang muna.)


Kabanata 17 - Balik Tanaw Uli kay Ramon

            (Muntikan ko na namang malimutan si Ramon.)

            Si Ramon ay nalipat sa III-5, dito naging klasmeyt niya si Daisy Buladaco.

            Si Daisy ay nakikita ko sa room namin kasama ang isa kong klasmeyt noong elementarya. Kasama niya lagi ito at parang may pinupuntahan sila sa klasrum namin.

            Ayon kay Daisy ay naging tampulan ng asaran sa kanilang klasrum si Ramon. Ang tawag nila kay Ramon ay “DON RAMON” dahil sa naglalakihang singsing nito na kahit kelan daw ay pwedeng pwede isangla. Hindi sila masyadong nagkakausap ni Daisy dahil daw hindi sanay si Ramon makipagusap sa mga babae. Hindi pa to malalaman ni Daisy kung hindi pa pinasulat ni Daisy ang lahat ng kanilang klasmeyt sa isang notebook (parang slumbook).

            Tila ay may sariling mundo daw itong si Ramon noong 3rd year. Dahil masyadong tahimik at hindi talaga namamansin. At kapag kinausap naman ay tungo at iling lang ang kanyang isasagot sa iyo. (aba nakakaloka pala ito. Ang taray.)

            Kahit na ganoon si Ramon ay siya ang kanilang naging top 2 sa klasrum simula 1st quarter hanggang 4th quarter. (aba sosyal. Matalino! Idol!) At ito ang naging dahilan kung bakit magkaklase pa rin sila ni Daisy nang malipat sila sa section 2.

            Habang si Daisy naman ang kanilang top 1. Sa katunayan ay nanalo rin siya sa “SPELLING QUIZ BEE” dahil nga sa galing siya sa Greenville College ay malamang matalino nga itong batang ito.

            (Ayan lang ang aking nakalap na impormasyon kay Daisy Buladaco.)


Kabanata 18 - Akala ko May Anak na si Mam Arias

            Akala ko talaga iyon, noong una kong makita si April Salivio ng section 1.

            Tinanong ko si Janine kung may anak ba ng teacher sa kanilang section sabi niya sa akin “WALA NAMAN DAW ANAK NG TEACHER SA KANILA NA NAGTUTURO SA MANGGAHAN HIGH SCHOOL.” Dito na ako naliwanagan sa mga katotohanan, pero di ko alam na doon pala mag sisimula ang guhit sa aking palad.

            Parang iyong mata ko ang kusang napapatingin sa kanya parang iba na ang aking nararamdaman sa tuwing nakikita ko sa iyo kaya naman nagtanong na ako sa isa kong kaklase na si Alexis dahil klasmeyt niya si April dati. Nagsabi siya sa akin kung ano ang mga katangian ni April. Nasabi niya sa akin na ganito raw, at ganun si April. (ABA ABA OK NA OK SA AKIN IYON!!! UYYYY!!!! ANO KAYA YUNG GANITO AT GANUN???). Napagbigay alam din niya na klasmeyt namin ang bestfriend niyang si Dianne Raper. Nagtanong ako kay Dianne ng mga ilang detalye at ang lokang batang ito ay bigla naman tumakbo at nagpunta pala sa kanyang bestfriend at sinabi agad kay April na may gusto ako sa kanya. (BUTI NA LANG GINAWA NIYA IYON).

            Naku patay na ako nito sa ginawa ng klasmeyt kong si Dianne. NO CHOICE talaga kailangan kong harapin ang malapit na maging totoo. Ayan na ang tsismis na mas mabilis pa sa balita. (GRABEYCIOUS TALAGA ITETCH.)

            Sinimulan kong ligawan si April noong foundation day namin. Ang laki ng na itulong sa akin ng Filipino Club dahil sila ay nag papadala ng mensahe sa mga gusto mong padalan ng mensahe. Nakatulong ito dahil napakatorpe ko. Napadalan ko siya ng higit sa limang sulat kaya malaki ang kinita ng Filipino Club. October 28, 2006 nag simula ang panliligaw ko dahil nga sa isa akong torpeng bata hindi ko siya kinakausap dahil nahihiya ako sa kanya.

            Buti na lang nandyan ang mga kaibigan kong sumusuporta sa akin na si Dana. (OHEI!!!)

            Umabot ng 10 buwan ang aking panliligaw ko sa kanya.

            MARCH 10, 2006: (AFTER CLASS)

            Nagulat na lang ako kung bakit niya ako pinasasama kanila JAY-ANNE.(ABA MAY IBIG SABIHIN NA ATA IYON EH!!! IM SORRY!!! IM SORRY!!!) Pero sa mga oras na iyon hindi ko talaga na iisip na ganun ang mangyayari dahil sa ang tagal ko ng nanliligaw sa kanya. Tinanong niya ako kung gusto ko na raw bang maging kami. Na schoks naman ako noon dahil hindi ko talaga expected yun.

            Masyado akong kinabahan ng mga oras na iyon. Siyempre pumayag naman ako dahil ako naman ang nanligaw sa kanya. (NAPABUNTUNG HININGA TULOY AKO NG MALALIM PAG UWI KO SA BAHAY AT HINDI KO MA I EXPRESS ANG AKING NARARAMDAMAN.)

            (hanggang dyan na lang ang masasabi ko tungkol sa amin dahil alam na naman ni MAM ______ yung tungkol sa min. :D)


Kabanata 19 - 4th Year na!!

            Unang Araw, (nagkasama na ang grupo na mag papasa ng nobela kay Mam Tuaño.)

            Kaming apat ni Sam, Ako, Reymark at Dana ay magkakatabi lang sa isang row dahil nga kami ay magkaklase noong kami ay nasa 3rd year.

            Si Daisy ay nasa harapan lang namin at loneliness ang batang ito dahil wala man lang siyang nakakausap dahil si Ramon na klasmeyt niya dati ay nasa ibang upuan.

            Si Ardaniel at Jopet naman na nalipat sa section 2, malamang magkatabi ito kasi klasmeyt sila noong 3rd year at friendship sila.

            Si Regiene naman ay nasa gilid na gilid. Kasama niya ang kanyang mga dating klasmeyt.

            Sa taong ito nabuo ang takbo ng istorya at buhay sa kuwentong ito. Dito na kami nagkaroon ng konek sa isa’t isa.

SA LOOB NG ROOM MUNA TAYO:

            Si Ardaniel ay masyadong nahumaling o nabighani kay Daisy dahil may natatanging kagandahan itong si Daisy. Natatawa kami ky Ardaniel sa tuwing siya ay lumalapit kay Daisy. Alam naman naming pabiro ang pag sasabi ni Ardaniel dahil may lakas loob siyang sabihin ang mga katagang “MAAARI BA KITANG LIGAWAN?”

            Masyado kaming masaya sa ibinibigay na buhay ni Ardaniel sa aming klase.

            Si Ramon naman ay sumikat agad sa aming klasrum at nakilala agad siya n gaming mga guro kaya naman tuwang tuwa kami sa kanya.

            Kami naman nila Jopet at Sam ay masusing nag uusap tungkol sa DOTA. Ito na naman ang patok na takilya sa taong bayan sa larangan ng paglalaro ng computer.

            Naging kaibigan na namin si Daisy at Regiene.  At dito na ako magsisimulang magkuwento na labas sa school.

SA AMING SIMBAHAN:

            Una kong sinama si Dana sa church namin dahil matagal na pala siyang hindi nakakapagsimba simula nung lumipat yung simbahan nila. Naka isang attend lang si Dana at hindi nasundan dahil sa busy pa siya at hindi pa siya pinapayagan minsan.

            October 10, 2006 (GRABE NA ITO ANG DAMI KONG NASAMA SA CHURCH NAMIN.) Naisama ko si Dana, Isabel, Geraline, Daisy, Reymark, Lester, Ramon, Gracelle, Regiene. Dito na nagsimula ang pagpunta-punta nila sa church namin.

            Naging masaya kami dahil marami kaming nagpupunta sa church namin at nagkaroon kami ng masayang pagsasamahan.

            Sa hindi naming inaasahang pangyayari, nakita kami ni Mrs. Tolentino sa Sta. Lucia papunta kami nun sa aming church dahil ako ay may praktis at sinamahan nila ako. Kasama ko si Daisy, Isabel, Dana, Renz, Reymark at Lester. 2nd periodical test na namin yun kung hindi ako nag kakamali. Naalala ko may praktis pala kami ng cheering ng mga panahong iyon.

            Sa cheering naman ang ikukuwento ko, kami ay inaabot ng pagpapraktis ng cheering hanggang 10:00pm ng gabi sa bahay nila Maricris, kahit man ganun kami katagala mag praktis eh ayos lang naman.    Sa pagpapraktis namin ng cheering may nabubuo na pala kay Ramon na pagtingin kay Jerica.(Ang hirap intindihin) Basta ganun nga ang nangyari.(OOOPPPPSSSS BAGO PALA ITULOY ITO IKUKUWENTO KO MUNA ANG PAGPUNTA NAMIN SA ISANG CONCERT).

            Ako, si Daisy at si Reymark at si Isabel at Regiene at Lester ay nagpunta muna kami sa riverpark para i mit sina Geraline at Jeremy. Sila kasi ang may pakana ng lahat ng ito.

            Nang yari na nga ang konsyerto na programa ng ABS-CBN na may layuning pangalagaan ang kalikasan at pinamagatan nila itong “H2OY!” Sa di inaasahang pagkakataon nahiwalay kami ni Reymark kala Regiene, Lester at Daisy at Isabel dahil sila ay pinapasok ng bouncer. Ok lang iyon sana eh kung inaalala pa nila kami hindi magkakaganun ang pangyayari. Nainis kami dahil naulanan kami sa labas. Natuyuan na kami ni Reymark ng ulan (tsk.tsk.tsk. Naiyak naman kami nun)

            Nagkagulo na kami nung pag uwi dahil sa iba na ang nararamdaman namin ni Reymark, para na kaming magkakasakit ni Reymark dahil natuyuan na kami ng ulan at amoy kulog na kami. Nakauwi naman kami ng may pag aalinlangan sa isa’t isa. At dun nag tapos an gaming kuwento.

            Itutuloy ko na ang aking kuwento tungkol kay Ramon at Jerica. Si Ramon ay mayroong malakas na loob kaya naman nasabi ni Ramon ang kanyang nararamdaman kay Jerica samakatuwid at datapwat eh hindi pinaunlakan ni Jerica ang sinabi ni Ramon. Masyadong siyang nalungkot sa nalaman niyang reaksyon ni Jerica sa kanyang pagtatapat. Hanggang kaibigan lang daw ang turing ni Jerica kay Ramon.

            Idadawit ko na rin ang mga guro namin dahil nagbibigay sila sa amin ng kasiyahan:

            Dahil may mga konek kami sa mga gurong ito o may mga ginawa kami sa kanila.

            Unahin ko na si Ma’am Marcelo na teacher namin sa Math.
            Si Mam Marcelo ay ka-vibes si Jopet at lagi niya itong nakakausap na parang kaibigan. Kaming iba eh hindi nagagawa iyon dahil natatakot kami sa kanya. Takot din ang ibang guro kay Mam Marcelo dahil ito ay nag oopisina sa baba. Superior ba kung tawagin.

            Ikalawa ang teacher namin sa TLE si Sir Viñas na assistant adviser din n gaming skul. Tuwang-tuwa kami kay Sir Viñas dahil hindi niya kami ginugutom pag kami ay kanyang inuutusan. Lagi kong nakakasama si Sam o kaya naman ay nag sasama pa kami ng isa, minsan si Jopet o kaya si Ardaniel. Grabeng bait ni Sir Viñas kasi hindi niya kami nakakalimutan lalo na pag lunch. Halos 4 na linggo rin kaming nagtatrabaho sa kanya.

            Ikatlo ay ang pinakamagandang teacher namin na si Ma’am Tuaño. Pang Miss Universe ang beauty ni Mam. Sa oras ng Filipino ay lagi kaming tumatawa dahil napakagaling niyang magpatawa at magbisaya at sa kanya namin natutunan ang karumal-dumal na salita.

            Ang hindi ko makalimutang sinabi ni Mam eh ay ang “ANG MABAIT NA TAO KAPAG NAGALIT AY MASAMA.” Yan ang tumatak sa isip ko ng mga panahong ito dahil totoo naman talaga iyon.

            Si Mam Tuaño ay inuutusan din kami lalo na sa larangan ng computer. (Hindi man lang kami naiisip ni Sam kung nagugutom na kami. NANGONGOSENSYA BA?) Pero ayos lang kinuwentahan naman niya kami ng nakakatakot eh.

            Ikaapat ang mabait at maganda naming adviser na si Ms. Myra de los Santos. English teacher namin siya ay hinihiram kami ni Sam upang gawin yung annual nung nakaraang grumaduate.(Hindi rin kami naalalal ni Mam kaya gutom kami lagi ni Sam ang haba pa naman ng ginagawa namin namin.)

            Minsan pa nga eh magkasama si Mam Myra at Mam Tuaño. Inutusan nila kami upang buhatin ang computer at i assemble ito, kasama namin si Cyril.

            Ikalima naming guro ay si Mrs. Preciosa Mabaquiao, mahal na mahal namin si Mam kaya naman hindi namin siya makakalimutan. Magaling magturo si Mam lalo na sa P.E. Tinanong niya kung gusto ko daw sumali ng track and field kasi daw malakas daw yung braso ko at mabilis akong tumakbo at mahahagis ko yung spear ng malayo. Di ba “JAVELIN” yung sports na iyon.

            Ikaanim naman eh ang buntis naming guro na si Mam Endozo. Laging inaantok si Mam kaya kami inaantok din. Si Mam ay nag leave muna kaya napalitan. Si Sir Unsay ang pumalit dito at napakagaling ni Sir Unsay magturo.

            Ikahuli ay si Sir Laudencia, marami kaming napulot na kalokohan dito kay Sir at hindi siya nagtuturo sa amin kaya naman natututo talaga kami sa kanya ng marami. Maraming kwelang kwento si Sir araw-araw kaya tawa ng tawa kami araw-araw din.

            Marami na kaming nararanasan bilang magkaklase at bilang mga mag kakaibigan.

“DAIG PA NG MAAGAP, KUNG MATINIK AY MALALIM” 
-sir laudencia-

            Bago ko tapusin ang aming nobela ikukuwento ko muna ang nangyari kay Mam Edullan sa aming church.

            Niyaya namin si Mam Edullan noong February 16, 2007 kasi meron kaming Valentine Program.

            Charing si Ma’am ang haba ng hair. Napili siya na maging contestant sa dating game ng aming programa. Maganda ang kanyang naipakita kaya siya ang nagwagi sa dating game. Nagkamit lamang siya ng kabuhayan showcase.(JOKE LANG!!!)

            Kasama rin namin doon si Mam Alday at siya rin ay kalahok sa dating game. (hehehehe!!!)